Opis produktu:
CHWILOWO NIEDOSTĘPNA!!!
Podejmowanie prac projektowych w każdej dziedzinie architektury wymaga pewnego minimum wiedzy i umiejętności w dwóch sferach,
a mianowicie – w dziedzinie wymagań użytkowych: warunków fizycznych wewnątrz budowli, organizacji przestrzeni dostosowanej
do potrzeb użytkowych, którym budynek ma służyć, wymiarowania pomieszczeń zgodnie z zasadami ergonomii, relacji budynku
z uwarunkowaniami otoczenia, czyli w sumie wszystkich wymagań stawianych zamierzonej inwestycji, zgodnie z jej generalnym celem
– w dziedzinie techniki: obejmującej sprawy struktury budowli, materiałów i technik budowlanych, wykończenia i wyposażenia
w urządzenia techniczne budynku, zapewnienia trwałości
i bezpieczeństwa obiektu, czyli w sumie stosowania efektywnych
i ekonomicznych środków niezbędnych dla osiągnięcia owego celu.
W dziedzinach tych obowiązują w znacznej mierze szczegółowe przepisy prawne, normy, a także wymagania ekonomiczne.
W toku rozwoju cywilizacji i techniki obie wymienione dziedziny podlegały i podlegają zmianom, przy tym zmiany te w ciągu ostatniego stulecia wykazują rosnące przyspieszenie. Powoduje to zjawisko ciągłej dezaktualizacji wymagań i potrzebę ustawicznego uzupełniania zasobów wiedzy i umiejętności architekta.
Znaczna część tego, czego uczy się student pierwszego roku, krótko po ukończeniu nauki może wymagać rewizji i korekty wobec pojawienia się nowych wymagań i towarzyszących temu zmian prawnych, a także nowych technik w budownictwie i w samym przygotowaniu dokumentacji (najlepszy przykład to pojawienie się komputera w pracy architekta).
W rezultacie okres nauki i uzupełniania wiedzy i umiejętności rozciąga się na cały czas aktywności zawodowej.
Obie wzmiankowane sfery – WYMAGAŃ i ŚRODKÓW – obejmują ogromną i rosnącą masę informacji, niekiedy bardzo szczegółowych
i złożonych. Wysiłki podejmowane dla ich spisania i uporządkowania znaleźć można w wydawnictwach o charakterze informatorów, kalendarzy technicznych, poradników i katalogów okresowo aktualizowanych i zwykle bardzo szczegółowych. (...)
|
